Krokuskamp Vogezen

Vrijdag 4 maart ’11
Na een drukke dag werken, eindelijk vertrokken naar het hopelijk besneeuwde Xonrupt-Longemèr. Om 18 u aangekomen op een doorreiscamping in de buurt van Arlon. We hadden hiervoor gekozen omdat we anders ’s nachts zouden aankomen in Xonrupt-Longemèr. Een goed uurtje later kwamen ook Kim, Bart en de kids aan op de camping in Arlon. We hadden daar afgesproken om dan ’s anderendaags samen verder te rijden, daar het voor hen de eerste keer was dat ze mee gingen skiën.

Zaterdag 5 maart ’11
Na een welverdiende nachtrust, vroeg uit de veren want we moesten nog een eindje rijden, en daar de receptie van de camping sloot om 12u moesten we daar voor sluitingsuur geraken. Nog even de dieseltanks van de wagens vullen in Luxemburg, de nodige rookwaren inslagen en dan terug onderweg naar de Vogezen. Na een uurtje of 3 rijden kwamen we aan op de camping. Tot onze teleurstelling lag er geen sneeuw op de camping. Vorig jaar lag er ongeveer 50 cm, maar dit zou de pret niet bederven. Zolang er genoeg sneeuw op de skipiste lag. We voegden ons bij André, Sonja, Ron en Liliane, die zich niet konden weerhouden om een paar dagen vroeger te vertrekken. Ook kampleider Luc, Patricia en Jade waren intussen aangekomen.
Eerst alles installeren om dan later stoelen en tafels buiten te zetten om te genieten van het zonnetje. Intussen was Patricia al druk in de weer om de opening voor te bereiden.
Om 20u was het dan eindelijk zo ver, de opening Vogezen 2011 was een feit.
Een lekkere warme wijn voor de volwassenen en een fruitsapje voor de kids, wat wijze woorden van Luc en de vakantie kon beginnen. Verder die avond nog gezellig samen in het zaaltje gezeten om nog wat verder na te kaarten. Moe maar voldaan kroop iedereen onder de wol.

Zondag 6 maart ’11
Na het ontwaken en een stevige maaltijd, gingen de skiërs richting de hopelijk besneeuwde piste. De rest bleef achter op de camping om nog wat van de warme zonnestralen te genieten. Aangekomen op de skipiste bleek er voldoende sneeuw te liggen om naar beneden te glijden. Skipas aangekocht, latten aangebonden, de lift op die ons naar te top zou brengen. Dit jaar hadden we weer 2 beginnende skiërs bij die nogal onzeker van de piste afkwamen met meer valpartijen dan glijden.
De moed van de kids droop nogal snel in hun schoenen, maar geen paniek. Na de pauze zijn we er terug ingevlogen. Om te beginnen hadden we Mats zijn skistokken al afgenomen, omdat hij er tijdens de voorgaande afdalingen problemen mee had. Mats kennende was dit ook veiliger voor iedereen. Eens terug boven aangekomen heeft Christophe Mats zijn skitechniek bijgeschaafd, waardoor hij zekerder werd van zichzelf en de bochten elkaar mooi opvolgden.
Na een halve dag skiën gaven we er de brui aan en gingen verder van de zon genieten op de camping. ’s Avonds konden diegene die zich geroepen voelde, zich naar het zaaltje gegaan voor gezellig samenzijn.

Maandag 7 maart ’11
De skiërs waren weer vroeg uit de veren en vertrokken vroeg naar de piste. Daar de zon weer goed van de partij was, waren en de snoetjes tegen de middag al goed verbrand. Vandaag was het de beurt aan de andere spruit Kato, maar daarvoor moest ze van Christophe haar skistokken achterwege laten, maar dit was niet naar de wens van de juffrouw. Na enkele valbeurten kon er al terug een lachje af, waardoor het uiteindelijk veel beter ging. Mats wou al direct het bos in skiën met Inge, waar er verschillende heuveltjes waren. Geloof het of niet maar ze kwamen er allebei uit zonder kleerscheuren of breuken. Terug op de camping werden we om 18u stipt verwacht in de zaal om een heerlijke maaltijd te nuttigen. Klaargemaakt door Luc en Kim kregen we gebakken aardappeltjes, kippenfilet en vers gebakken ananas. Na de maaltijd met aangepaste wijn kwamen er verschillende tongen los over verbazingwekkende onderwerpen, zoals chocolademassage maar daar bleek 1 minpunt over te bestaan…. De WAS nadien (volgens Kim). Het andere onderwerp, waar onze ogen en ook mond van opengingen, was de “Upperdare party”. Liliane was blijkbaar goed geïnformeerd over een bepaald soort poedertje dat meer mannelijkheid gaf. Meer info hierover bij Ron en Liliane. 1 ding heb ik er wel van onthouden dat het een redding is voor de man om de vrouwen het zwijgen op te leggen.

Dinsdag 8 maart ’11
’s Morgens vroeg opstaan, skipakken aan, knapzak klaar en dan richting de zonovergoten skipiste. Jade was ook van de partij en had het plezier van het skiën teruggevonden. Dit was niet naar de zin van papa Luc, die alles uit de kast moest halen om zijn dochter bij te halen. Misschien een advies voor volgend jaar Luc, laat uw ski’s tegen volgend jaar goed waxen en slijpen. Na een mooie dag op de latten was iedereen uitgeteld maar toch na enige spijs en drank en een dutje gingen sommige toch naar de zaal om na te kaarten over de gezellige dag.

Woensdag 9 maart ’11
Voor ons was dit een rustdag. Andere konden de lokroep van de piste niet weerstaan en gingen een voormiddag op de latten. Om 15u gingen we met z’n allen naar Confiserie des Hautes Vosges. Hier worden verschillende snoepjes artisanaal gemaakt. We konden tijdens ons bezoek het hele proces volgen en achteraf ook proeven. Na we het nodige snoepgoed hadden gekocht in de winkel zijn we terug richting camping vertrokken. Voor ons was de terugrit iets langer omdat de wagen geen vermogen had. Maar na enkele keren goed gas geven was het probleem verholpen. Dank aan Ron en Liliane om op ons te wachten.
Terug op de camping, lekker gegeten, moesten we om 20u terug op de afspraak zijn in de zaal, waar we werden verwend met heerlijke pannenkoeken en warme wijn. Die avond ontpopte zich er een kunstenaar onder ons. Bart maakt met stroop mooie figuurtjes op de pannenkoek, zonder romantiek.

Donderdag 10 maart ’11
De skiërs waren weer eens vroeg op pad om de afdaling te trotseren. Voor sommige was dit een hele opgave. Eerst op verkenning geweest of de kwaliteit van de sneeuw nog ok was, maar dit bleek niet zo te zijn. Dan maar verder gereden naar La Bresse in de hoop dat het daar beter zou zijn, maar hellaas enkel de rode afdaling was haalbaar. Maar met kinderen die het eerste jaar op latten staan en de slechte kwaliteit van de sneeuw is dit onverantwoord. We hebben dan maar besloten om ons terug naar de camping te begeven om ongelukken en breuken te vermijden.
’s Avonds hadden we met z’n allen afgesproken om te gaan eten bij Chez Dédé, waar we konden kiezen uit 2 dagmenu’s of à la carte. Nadat de magen goed gevuld waren met al dat lekkers keerden we terug naar de camping en later ook naar de zaal waar we dan foto’s uitwisselde via de laptop van Luc.

Vrijdag 11 maart ’11
Vandaag vertrokken Ron en Liliane. Dit afscheid deed iedereen nadenken dat voor ons de vakantie ook snel zou eindigen. Alle tenten werden afgebroken en droog opgeborgen in de wagens. Nog even langs de winkel en de dieseltanks vullen was het spijtige een feit. Dit was voor ons ook de laatste dag. ’s Avonds in de zaal nog een gezelschapspellen gespeeld met z’n allen en dan vroeg onder de wol, want morgen zou een zware dag worden.

Zaterdag 12 maart ’11
Half acht ging de wekker. Nog even blijven liggen en stilletjes wakker worden. Uit en ons bed gekomen en daar vertrokken de eerste al richting België. Alles ingeladen, poten in gedraaid en rond half tien zijn we vertrokken met een bang hartje. Zou onze wagen ons heel terug thuis brengen of zou hij weer raar doen …
… Iedereen is terug veilig thuis geraakt, ook wij.
Bedankt voor de leuke vakantie en Lekkere maaltijd!!!

Groetjes Christophe , Inge en Daïco