Kampeerclub Rupelgewest

Hemelvaart- en Sinksenkamp:

Woensdag na een lastig begin van de dag eindelijk aangekomen op de camping.
Vlug alles opzetten, water aanhalen en dan iedereen groeten die er zijn waar ik dan een een fris pintje mag drinken.
Daarna heb ik honger, dus een hapje eten.
Moet vlug zijn want Walter opent het kamp met een hele boel activiteiten.
En wie zin had kon mee voor een bezoek aan de topsporthal met een atletiekpiste en plaats voor 5000 toeschouwers, 18 oefenzones en een trampolinehal.
Amai, indrukwekkend om te zien als je daar staat.
Onze mond was droog en er kwam een natje aan te pas.
Dan weer een eindje wandelen om binnen te vallen in het Eddy Merckx waar de fietsbaan op een houten geraamte staat en vastgezet met spies en dat valt niet eens uit elkaar.
Snap het niet maar tja allé nu terug naar de camping. Het is laat en kruip in bed. Oef.
Donderdag voor sommige een rustdag, andere vertrekken met goede moed voor wandeling naar de Bougoyen, een natuurgebied dat vroeger vanuit de Leie vaak werd overspoeld.
Meer weet ik niet want ik was niet mee. Iedereen had wel ne grote dorst als ze terug kwamen.
Vrijdag vertrekken we bijna met zijn allen al dan niet met een elektrische fiets voor een tochtje langs de Leiestreek,
waar we de mooie plekjes ontdekken en waar we halfweg onze tocht overgezet worden met de boot en wachten tot iedereen bij elkaar is om dan een plas- en drankstop te houden om dan weer fris op de fiets te springen om onze laatste 12km in onze benen te duwen.
‘s Avonds worden we dan verwend met lekker eten.
Hoe krijgen ze het steeds voor elkaar ???
Een dikke pluim voor de koks en iedereen die mee geholpen heeft.
Mag ook eens gezegd worden hé.
Zaterdag.
Het is lekker warm wanneer we met bus naar het St-Pietersstation in Gent aankomen waar onze tocht begint.
Luc, onze gids, vertelde en bleef vertellen zodat we moesten bedelen om wat vocht over onze lippen te krijgen wat uiteindelijk lukte.
Daarna ging onze tocht verder en werden we allen zo moe van de uitleg van onze Luc die echt niet te stoppen was dat we blij waren terug op de camping te zijn.
Maar onze beer bromde van de honger want het was uitgelopen in uren maar Luc heeft het zeker niet slecht gedaan hoor.
Zondag.
Voor vele terug naar huis voor werk en school, hihi.
Voor andere een dag om lekker te niksen.
Maandag,
rustige dag.
Dinsdag.
Bezoek aan Ilvo.
Ben niet mee geweest maar de verhalen bij een potje bier gingen over zaadjes en zo???
Woensdag.
‘s Morgens heeft men bij Walter ballonnen en een tekst opgehangen omdat hij die dag jarig was.
Hoeveel lentes jong hebben we voor de goede gang van zaken maar niet gevraagd.
Maar ook Paul en Jeannine hadden iets te vieren. Zij zijn 37 jaar getrouwd.
Reden om te feesten en dan zijn we er graag bij hé.
Nog ne dikke proficiat allemaal.
Donderdag.
We gaan terug naar Ilvo waar we de laboratoriums binnen gaan door veiligheidsdeuren en in een plastieken jas schieten voor we verder mogen gaan.
Er wordt verteld over schimmels virussen en bacteries en patatten est.
Daarna gingen we in een rapsnack iets eten.
Allé, wat je rap kunt noemen, om daarna onze tocht verder te zetten naar de tuinbouwschool van Melle.
Serre in en serre uit maar leerrijk.
We gingen daar ook in een mooi gebouw binnen en kregen van de directeur een boel uitleg.
Niet slecht.
Nog even rond de vijver en van al dat water te zien hadden we weer dorst gekregen en aan de tap een goeie pint gedronken.
Vrijdag.
‘s Morgens gaan we eens naar de rommel(markt) en de eerste vlucht is al aan gekomen.
Verder is het rustig.
Zaterdag om 10u opent Walter het nieuwe kamp.
Iedereen is op wandel maar ik ben ne pinnokio ijs gaan uitproberen omdat men dat zo lekker en mooi vond.
Tja je ziet dat ook grote mensen kunnen kind zijn. De wandelaars spraken over een boerderij uit de 15de eeuw.
In de toren was een bel voor het personeel die dan schoft of rust hadden.
Ze hebben zich twee maal over laten zetten met het veer.
Ook was er een doop van twee caravans.
Luc en Rita hadden het heel orgineel gedaan, de ene pastoor en de andere de laatste non van ???
En met een hostie en een grote beker waar iedereen moest van drinken.
Hun doopnaam is ‘duvelke doe al’ en bij Bruno en Gretel was het ‘palmboomke’.
En natuurlijk de nodige drank zoals het hoort haha.
‘s Avonds was er balletjes met krieken en boterhammen mmmmm en de nodige drank.
Zondag bezoek aan stad Gent waar onze gids ons langs de mooiste plekjes waar veel geschiedenis aan verbonden is heeft rondgeleid en hij op tijd een plasstop heeft ingelast.
Hij leert bij.
Bij aankomst op kamp beginnen we al direct aan ons avondeten om later nog eens samen te zitten om na te praten.
Maandag.
Iedereen is druk aan het inpakken.
Nadien zijn er die nog eens een balletje gaan gooien.
Om 12u heeft Walter het kamp afgesloten en hop iedereen naar huis.
We kijken al uit naar het volgende kamp.
We danken de koks, de barman en al de helpers voor wat ze allemaal doen om het ons aangenaam te maken. Ook onze gids en zijn vrouwke mogen we niet vergeten hé.
Tot het volgende kamp.

Poezeke